Πολυκομματική σταθερότητα

Πολυκομματική σταθερότητα

Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να κερδίσει αυτοδυναμία με έναν Μουσολινικό νόμο του 1924. Ο Μουσολίνι εφάρμοσε το σύστημα του μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα για να επικρατήσει στις εκλογές του 1924. Όσοι δεν ψήφισαν για την απλή αναλογική έχουν νοοτροπία παρόμοια με του Μουσολίνι. Μουσολινικό κόμμα είναι η Νέα Δημοκρατία. Κάτω από την επιφάνεια κρύβεται φασιστική νοοτροπία. Είμαστε η μόνη χώρα στη Ευρώπη που εφαρμόζει τέτοιο σύστημα, μαζί με τον Σαν Μαρίνο. Είναι άδικο, αντιδημοκρατικό και μη αντιπροσωπευτικό. Δίνει 20% στο πρώτο κόμμα. Ενώ έχει πάρει πχ 35% το κάνει 55%, από το 1/3 το κάνει περισσότερο από το μισό.

Ο Μυριάκος και η Νέα Αριστοκρατία λένε ότι το πρώτο πράγμα που πρόκειται να κάνουν είναι να επαναφέρουν τον Μουσολινικό νόμο του 1924. Παρόλα αυτά, θα πάνε δύο εκατομμύρια Έλληνες να τους ψηφίσουν. Αντί να τους πετάνε ντομάτες, θα τους βάλουν στην διακυβέρνηση της χώρας. Είναι μετά να απορεί κανείς γιατί αυτή η χώρα πηγαίνει κατά διαόλου;

Οι τελευταίες εκλογές στην Ευρώπη έγιναν τον Μάιο σε Δανία και Βέλγιο και τον Απρίλιο σε Φιλανδία και Ισπανία. Στη Δανία 10 κόμματα κέρδισαν έδρες. Στο Βέλγιο το πρώτο κόμμα πήρε 16% και μπήκαν 12 κόμματα στη Βουλή. Στη Φιλανδία είχαμε 9 κόμματα στη Βουλή με το πρώτο να παίρνει 17,7%. Στην Ισπανία που μοιάζει με την Ελλάδα πήραν: Σοσιαλιστές 28,7%, Λαϊκό Κόμμα 16,7%, Κόμμα Πολιτών 15,9%, Ποδέμος 14,3%, Βοξ 10,3%, Ρεπουμπλικάνοι Αριστεροί Αυτονομιστές Καταλονίας 3,9%. To τρίτο κόμμα, των Πολιτών, είναι κεντρώο κόμμα. Άλλοι το βάζουν στην κεντροαριστερά, άλλοι στην κεντροδεξιά και άλλοι στο κέντρο. Πέντε κόμματα πήραν πάνω από 10%. Το όριο εκλογής έδρας είναι 0,67% στην Ολλανδία και 2% στη Δανία. Σε πολλές χώρες δεν υπάρχει όριο. Πέρα από το νομικό όριο υπάρχει και το φυσικό όριο 100% Χ (αριθμός εδρών +1). Στην Ελλάδα είναι 0,33%.

Οι Ευρωλάγνοι στην χώρα μας, κάνουν τους Ευρωπαίους όπου τους βολεύει. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή με αυτούς. Είναι πολύ μπαγαπόντηδες, για να μην πω διαβολικοί. Προσπαθούν διαρκώς να κοροϊδέψουν τους αδαείς και τους ευκολόπιστους. Ο πολυκομματισμός της Ευρώπης δεν τους εξυπηρετεί και τον απορρίπτουν. Αν τους βόλευε, θα χρησιμοποιούσαν ότι συμβαίνει στην Ευρώπη σαν παράδειγμα. Έχουν το σαθρό επιχείρημα της ακυβερνησίας ή της πολιτικής αστάθειας για να υποστηρίξουν την ενισχυμένη αναλογική. Μπούρδες λένε και οι χαζοί τους πιστεύουν. Υπάρχει λύση και αυτή είναι ένα ισχυρό κεντρώο κόμμα. 

Να πάρουμε τρία σενάρια με απλή αναλογική, δύο με εξακομματική Βουλή και ένα με εφτακομματική. Σε σύγκριση με ότι γίνεται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, ο αριθμός είναι μικρός. Το ποσοστό των κομμάτων εκτός Βουλής είναι 6%, όσο στις προηγούμενες εκλογές το 2015. Στο πρώτο σενάριο έχουμε τα εξής ποσοστά για τα έξι κόμματα: 1) 32% 2) 25% 3) 17% 4) 7% 5) 8% 6) 5%. Τα δύο πρώτα είναι κεντροαριστερό και κεντροδεξιό. Το τρίτο είναι κεντρώο που παίρνει 17%. Τα δύο επόμενα είναι αριστερό και δεξιό. Η μεγάλη συγκυβέρνηση, πρώτο μαζί με δεύτερο, πάντοτε βγάζει αυτοδυναμία. Όμως η συνεργασία δεν είναι εύκολη. Είναι πολύ ευκολότερη η συνεργασία τόσο της κεντροαριστεράς όσο και της κεντροδεξιάς με ένα κεντρώο κόμμα. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, το πρώτο μαζί με το τρίτο αθροίζουν 156 έδρες και έχουν αυτοδυναμία.

Να πάρουμε ένα δεύτερο σενάριο με έξι κόμματα στη Βουλή: 1) 28% 2) 23% 3) 15% 4) 12% 5) 10% 6) 6% Το πρώτο μαζί με το τρίτο αθροίζουν 137 έδρες. Αν προσθέσουμε και το πέμπτο τότε οι έδρες γίνονται 169. Mε το έκτο, χωρίς το πέμπτο, γίνονται 157. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται τρικομματική συγκυβέρνηση για αυτοδυναμία.Να δούμε και ένα σενάριο με εφτακομματική Βουλή: 1) 27% 2) 22% 3) 14% 4) 10% 5) 8% 6) 7% 7) 6%. Πρώτο, τρίτο και έκτο κόμμα μαζί βγάζουν 153 βουλευτές και έχουν αυτοδυναμία. 

Τα συμπεράσματα είναι δύο. Πρώτον, ο Μυριάκος και η Νέα Αριστοκρατία δεν χρειάζεται να επαναφέρουν ξανά τον Μουσολινικό νόμο του 1924 για το μπόνους του πρώτου κόμματος. Δεύτερον, ένα ισχυρό τρίτο κεντρώο κόμμα μπορεί να παίξει ρυθμιστικό ρόλο αλλά και να εξασφαλίσει πολιτική σταθερότητα.